Tsurany's blog!

Onze Nederlandse cultuur brokkelt langzaam af tot er niks meer over blijft. En dat komt door bedrijven zoals de Dirk van der Broek, bedrijven die alles doen voor het grote geld en bedrijven die het niks kan schelen dat Nederland ten onder gaat.



Ik denk dat dit een zeer goed voorbeeld is van het kapot gaan van de Nederlandse cultuur.

Jazeker beste tweakers, vanaf vandaag is de Memeshop online! In deze Memeshop kunt u de allermooiste Memeshirts kopen! Vind hier uw 'true story' memeshirt of juist uw 'trollface' t-shirt!

En waarom zou u hier t-shirts kopen? De prijs is laag, de kwaliteit is goed en alle opbrengsten gaan gegarandeerd niet naar een goed doel.




Goed, tot zo ver de gratis reclame. Waarom deze blogpost? Omdat ik graag even mijn eerste stappen tot commercialisatie kwijt wil aan mensen die het helemaal niks kan schelen.
Het begon er mee dat ik graag een leuk t-shirt wilde kopen met een meme er op maar deze nergens kon vinden in Nederland. Dus, waarom dan niet zelf maken? Ik keek een beetje rond op deze site en bekeek de mogelijkheden om een eigen shop te maken. Zag er eenvoudig uit dus waarom niet? In minder dan een kwartiertje had ik mijn eigen shop online.

Een belangrijk punt hierbij is dat je zowel ontwerpen kan verkopen als producten. Ontwerpen kan iedereen gebruiken waarvoor ze wel commissie aan jou betalen en producten kan je in je shop plaatsen waarvoor je commissie krijgt per product. Je kan dus ontwerpen van anderen op jou shirts plakken en zo tegen een lage prijs verkopen in de hoop wat klandizie te pakken.

Dan de content, dat is simpel. Memes opzoeken, wat photoshop werk en dan het ontwerp op een shirt plakken, simpeler kan niet. Problem? Yesch! Copyright, mijn ontwerpen werden geweigerd in verband met copyright. Goed, kan gebeuren toch? Ik wilde er niet teveel tijd aan besteden want de verwachte opbrengsten zouden niet meer zijn dan 10 euro op jaarbasis. Maar toch, een mailtje heb ik altijd tijd voor. Snel mailtje getikt en ook vrij vlot een reactie terug. De ontwerpen waren niet origineel dus de losse ontwerpen mocht ik niet te koop aanbieden, de producten echter wel. Dus zo geschiedde, ik heb mijn t-shirts online.

Hebben jullie wel eens op zo'n manier iets verkocht en levert het jullie ook daadwerkelijk wat op? Mijn verwachtte opbrengst is 10 euro op jaarbasis, leverde het jullie meer op?

Oh, en als je toch kijkt, koop eens een t-shirt. En bevalt de kleur je niet? Je kan extragratis je eigen kleur kiezen!

Nu Synology met DSM 4.0 een mooi CloudStation systeem introduceert is het misschien interessant te kijken naar wat alternatieven voor de gene die geen eigen Synology NAS hebben.

Ik ben zelf al een tijdje aan het zoeken naar een Dropbox alternatief, zoals ze vaak op de markt gezet worden. Dropbox is de bekendste vorm van cloud storage ondanks de zeer beperkte ruimte die ze standaard aanbieden dus veel bedrijven willen zich graag als alternatief aanbieden. Echter dit doen ze door praktisch dezelfde dienstverlening te leveren.
Bedrijven zoals Spideroak en Box.net bieden online storage aan waarmee lokale apparaten kunnen synchroniseren. Meesten bieden standaard rond de 5GB aan maar soms kan je via omwegen meer storage krijgen. Zo heb ik 50GB bij Box.net omdat ik via de Android app geregistreerd ben.

Echter waar ik juist naar op zoek ben is een systeem waarbij geen online opslag gebruikt wordt. Ik heb zelf een server met genoeg storage waardoor ik geen online opslag nodig heb. Bovendien vertrouw ik die bedrijven niet altijd qua privacy en hoef ik al helemaal niet de Amerikaanse overheid in mijn data te hebben neuzelen.
Natuurlijk is mijn data niet erg interessant en is de kans klein dat anderen er wat mee doen, laat staan de Amerikaanse overheid. Maar toch, ik wil mijn data gewoon bij mezelf houden.

Ik heb dus flink lopen zoek naar een manier om een eigen Dropbox te maken maar dat is nog niet zo eenvoudig. Natuurlijk kan je via FTP servers gaan werken of een Webdav server opzetten maar ik wil het liefst een simpel client-server model of client-client model waarbij ik zelf geen configuratie hoef uit te voeren. Een systeem dat simpel en eenvoudig werkt en ik niet constant hoef op te passen voor sync errors of meerdere applicaties aan elkaar moet binden.

Nu heb ik drie alternatieven gevonden die volgens mij het interessantst zijn. Helaas zijn ze allemaal in beta fase waardoor ze nog niet stabiel werken of niet toegankelijk zijn zonder invite. Wel denk ik dat ze de moeite waard zijn om te noemen.

AeroFS gebruik ik momenteel zelf. Een zeer simpel systeem waarbij ik op elke pc, inclusief mijn eigen server, een client installeer. Deze synchroniseert vervolgens alles wat in de AeroFS map staat. Hiermee kom ik gelijk bij het grootste nadeel: je moet gebruik maken van de AeroFS map. Je kan niet zelf mappen kiezen om te synchroniseren. Daarnaast is er geen versioning aanwezig waardoor externe backup programma's nodig blijven. Ook is dit programma nog in beta fase en invite only.

Sparkleshare is een Open Source variant waarbij de Windows versie nog erg in ontwikkeling is. Wel zou hij vrij snel beschikbaar moeten zijn. Sparkleshare gebruikt Git als backend en je kan een eigen Git server opzetten om zelf als backend te gebruiken. Wel zou Sparkleshare versioning ondersteunen omdat Git dit ook ondersteund. Ik wacht in ieder geval in spanning af tot de Windows variant uit is.

Bitcasa is vergelijkbaar met AeroFS maar je kan zelf je mappen kiezen om te delen. Kan er nog niet veel informatie over vinden maar het ziet er goed uit. Hopelijk kan ik hier ook snel een beta account voor bemachtigen.

Ik vraag me dan ook af wanneer bedrijven zoals Dropbox ook de mogelijkheid te bieden om te synchroniseren zonder cloud opslag te gebruiken. Ik denk dat programma's zoals AeroFS en Bitcasa een goed principe hebben aangeboord. Laat gebruikers gratis en ongelimiteerd hun eigen opslag gebruiken en haal het geld uit het aanbieden van online opslag voor gebruikers die geen eigen server hebben of een extra opslag willen.
Ik houd in ieder geval deze applicaties in de gaten en ik hoop dat er binnenkort meerdere zullen komen.

EAsy Money

Velen van jullie kennen de Battlefield serie wel, het is een reeks succesvolle games uitgegeven door EA. Nu vragen jullie je vast af, komt die titel dan ook van de combinatie Easy Money en EA? Jazeker. Ik zal jullie het verhaal vertellen van de totstandkoming van EA's meest recente Battlefield game, Play4Free.

Er was eens een man, zijn naam was Electronic Arts. Zijn vrienden mochten hem EA noemen. Lange tijd stond EA garant voor het succesvol fabriceren van allerhande spelletjes. Naar mate de jaren vorderde werd EA wat slordiger, hij begon wat kleine foutjes te maken en kreeg wat meer haast. Mensen vonden dit niet zo leuk en begonnen soms een beetje 'boe' te roepen. Gelukkig vonden de meeste mensen dit geen probleem, zij begrepen dat fouten maken menselijk is en dat haast ook iets is waar je niet al te veel aan kan doen. Zij breven braaf de nieuwe spelletjes kopen. EA vond zelf ook wel dat de kwaliteit wat achteruit ging, echter hij kon zich er moeilijk toe zetten daar wat aan te doen.

EA hield graag van een lekkere douche, hij had een prachtig geldkraantje waaronder hij zichzelf graag verfriste, immers geld stinkt toch helemaal niet? Hoe sneller het geldkraantje begon te stromen hoe opgewekter EA aan zijn nieuwe dag begon en hoe harder EA begon te werken. Er werden steeds meer foutjes gemaakt en er werd steeds meer haast gemaakt.

Op een dag begon het Battlefield kraantje wat minder hard te stromen, dit kraantje was een van de favoriete kraantjes van EA, hij stond hier graag onder en liet het geld lekker op z'n hoofdje kletteren. Als dit kraantje straks niet meer zou lopen zou dat een domper op zijn dag zijn. Hij besloot eens langs te gaan bij zijn Battlefield team voor een gezellig gesprekje.

Eenmaal aangekomen op kantoor hoorde hij al snel dat het team druk bezig was met een nieuw spel, het derde deel van de Battlefield serie. Dit vond EA apart, hij had toch veel meer Battlefield spellen gespeeld? Ja, legde zijn team uit, er zijn wel meer Battlefield spellen maar we bundelen het nu in generaties, die drie is dus de derde generatie. Vonden ze wat makkelijker dan een jaartal, dat legde de druk ook wat lager omdat mensen niet zouden zien dat er een jaartal miste. EA kon zich hier wel in vinden, hij liet zich niet langer afleiden door deze onvolkomenheid en begon zich te richten op het doel van zijn bezoek, hij wilde weer lekker kunnen douchen.

Na een kort gesprek besloot hij eens een gek voorstel te doen. 'Wat als we nu het spel gewoon uitbrengen', opperde EA, dan komt er toch weer veel geld binnen? Mensen hebben al heel veel pre-orders geplaatst, dat is allemaal geld waaronder ik kan douchen. Dit was wat lastig voor het Battlefield team, ze wisten zelf immers wel dat het spel nog niet af was, dat zouden mensen hun toch kwalijk nemen? Ze moesten iets listigs verzinnen, een listige list om tijd te rekken.

'Weet u', opperde een van zijn teamleden, 'waarom maken we niet nog een Play4Free spel?' EA wist dat hij graag de Battlefield Heroes flappen over zich heen liet vallen, dit waren mooie grote flappen, van mensen die geld teveel hadden en kraag mooie virtuele kleertjes droegen. Maar wie ging dit spel dan ontwikkelen? Dat moest toch ook wat kosten? Maar volgens zijn ontwikkelteam was dat geen probleem, ze hadden nog wel wat stukjes code liggen van een van de oude spellen, dat konden ze wel gebruiken. Daar zouden ze wel wat verse code bij stoppen, dan voelde het niet zo gerecycled. Ze zouden gewoon wat dingetjes eruit halen, heel weinig terugstoppen, niemand die dat zou merken.

EA was content, dit zou hem weer een heerlijke ochtenddouche opleveren. Er werden twee mannetjes gekozen en die dingen snel aan de slag om alle oude code samen te proppen en te beperken, immers als er niet veel te doen zou zijn dan moesten mensen toch wel nieuwe dingen kopen?

EA kwam eens langs, hij was wel benieuwd hoe het er voor stond met zijn nieuwe geniale creatie. Het team stond te popelen om het spel te demonstreren. Tijdens deze demonstratie viel EA wel wat dingetjes op, hij vond het maar vreemd dat hij veel geld uit kon geven aan kleding maar dat verder niemand dit zag. Het team wuifde dit bezwaar weg, dat regelden ze over een paar maanden wel, mensen kochten toch wel hoor. EA vond ook de wapenselectie wat karig, dat was toch wat saai? Ook dit was volgens zijn team geen probleem, ze zouden gewoon heel veel wapens van oude spellen omzetten, dat zou maar een paar minuutjes kosten. Als ze dit meteen deden zou iedereen een wapen kiezen en daarmee spelen, ze wilden het juist slim aanpakken. Ze hadden het plan bedacht om elke week een wapen uit te brengen, deze zou net wat beter zijn dan die van de week ervoor of hij zou net een speciale mogelijkheid hebben.

EA vond dit wel prima, zijn douche liep inmiddels weer en hij kon hier erg van genieten. EA vond dit zo fijn, hij wilde toch eens kijken hoe het voor zijn klanten was, zouden die ook zo genieten? EA startte eens het spel op, kocht wat kleding en leuke wapens, dat werkt wel handig zeg, je kocht gewoon wat punten en je kon heel veel dingen kopen. Echter EA zag al snel zijn Battlefunds slinken, dat ging wel erg hard vond hij. Hij had toch pas voor 20 euro aan Battlefunds gekocht?

Hij ging even in de winkel speuren en kwam er al snel achter hoe de vork in de steel zat, om wapens te kopen moest je al ruim 5 euro per stuk uitgeven, dat vond hij toch wel heftig. Ook kleding was erg duur. Hij zag ook dat je kleding en wapens kon huren, dat leek hem wel handig. Tot hij zich plots bedacht dat die kleding nog helemaal niet werkte in het spel, als hij nu elke dag kleding zou huren zou het hem veel geld kosten terwijl niemand hem kon zien.

Hij besloot dit toch eens bij zijn team neer te leggen, kijken wat die er van vonden. De volgende dag stond hij echter zo lekker te douchen dat hij het geheel vergat, zijn team kon lekker hun gang gaan en hij kon elke dag lekker douchen.

In Nederland kennen we het gedoogbeleid als het om cannabis gaat, het is toegestaan cannabis te kopen in een coffeeshop met een maximum van vijf gram per persoon per dag. Het is deze coffeeshops echter niet toegestaan om deze cannabis in te kopen. Dit creëert een vreemde situatie, een coffeeshop houder moet zijn cannabis uit het criminele circuit halen voordat hij het legaal kan verkopen. Waar dit in feite op neerkomt is een situatie waarbij we het gebruik van bepaalde softdrugs toe willen staan en het dus uit de illegaliteit willen halen terwijl we tegelijkertijd verantwoordelijk zijn voor een illegale productie van cannabis en het in stand houden van een crimineel circuit die coffeeshops bevoorraad moet houden.

Laten we eerst even stilstaan bij de totstandkoming van het gedoogbeleid, dit beleid stamt immers al uit 1976 en is sindsdien eigenlijk niet veranderd. Destijds is voor een gedoogbeleid gekozen in plaats van voor legalisatie door de toenmalige minister van justitie, Van Agt. De voorkeur ging destijds wel uit naar legaliseren maar vanwege politieke druk vanuit het buitenland is eerst gekozen voor een gedoogbeleid om later mogelijk legalisering in te voeren.

Er werd echter geen duidelijk beleid opgesteld met betrekking tot de inkoop en verkoop van cannabis. Als gevolg hiervan ontstonden vele honderden coffeeshops die niet volgens een duidelijk beleid hoefden te werken. Pas in 1991 werden landelijke richtlijnen voor coffeeshops ingevoerd. De politiek liep dus al jaren achter de feiten aan en door een gebrek aan beleidsvoering was het al direct na het gedoogbeleid de controle over de coffeeshops volledig kwijt.

In de eerste jaren van de coffeeshops werd cannabis nog geïmporteerd uit landen buiten Europa, criminele organisaties vervulden de rol van importeur omdat er geen enkel beleid was voor coffeeshops om op legale manier aan cannabis te komen. Begin jaren '90 was de opkomst van de Nederwiet, een cannabisplant die op Nederlandse bodem gekweekt werd. De kwaliteit van deze cannabis was vele malen lager dan die van geïmporteerd cannabis, echter doordat de cannabisplant een erg gemakkelijke plant was om te kweken was hij favoriet bij studenten van de Wageningse Landbouwuniversiteit. Deze studenten slaagden er in om het THC gehalte (de werkzame stof in cannabis) vele malen te verhogen waardoor de kwaliteit van Nederwiet ver boven die van geïmporteerd cannabis kwam te liggen.

Als gevolg hiervan richtte criminele organisaties zich niet meer op het importeren van cannabis maar het op eigen bodem verbouwen van Nederwiet. De politiek faalde echter weer doordat ook hier geen enkel beleid werd opgericht met betrekking tot het verbouwen van cannabis, nog steeds was het illegaal om zelf op grote schaal cannabis te verbouwen maar er was voor coffeeshops geen enkel alternatief om aan cannabis te komen dan het criminele circuit.

Kortom, de overheid heeft door gebrek aan beleid criminaliteit in de hand gewerkt, juist wanneer het zelf de controle had moeten nemen over cannabisproductie. Er zijn jaren lang vele miljarden uitgegeven aan het bestrijden van cannabiscriminaliteit terwijl er voor coffeeshops geen alternatief is gekomen om cannabis in te kopen.
De exacte cijfers van de kosten voor bestrijding van cannabiscriminaliteit zijn erg lastig te achterhalen. De brede heroverwegingswerkgroep Veiligheid en Terrorisme [1] heeft het over een jaarlijkse besparing op politiekosten van 160 miljoen euro indien cannabisteelt volledig wordt gelegaliseerd. Echter indien het telen van cannabis gelegaliseerd word betekent het ook dat het door legitieme bedrijven geteeld zal worden en in tegenstelling tot criminele organisaties betalen legitieme bedrijven keurig belasting, wat nog een extra inkomstenbron zal opleveren.

Een interessant punt wat vaak genoemd wordt is dat legalisering ook extra verslaving met zich mee zou brengen. Echter je zou kunnen stellen dat cannabis nu ook al volledig gelegaliseerd is voor zover het de burger betreft, hij kan legaal zijn cannabis kopen en het zowel thuis als in coffeeshops nuttigen. Het enige wat de burger nu tegenhoud is zijn eigen behoefte, als hij graag cannabis wilt gebruiken is er verder niemand die hem tegen houd, het komt volledig aan op eigen wil. Feitelijk zal er voor de burger alleen een positieve veranderen optreden, cannabis wordt goedkoper en de kwaliteit zal veel consistenter zijn omdat door legalisatie uitgebreide kwaliteitscontroles gehouden kunnen worden en de kwaliteit van cannabis gewaarborgd kan worden.

Een ander vaak genoemd punt is dat cannabis schadelijk is voor de gezondheid. Dat valt niet te ontkennen, cannabis heeft inderdaad een negatief effect op de gezondheid van de gebruiker. Een onderzoek uit Nieuw-Zeeland [2] heeft aangetoond dat het roken van joints de kans op kanker aanzienlijk vergroot, meer dan bij het roken van sigaretten in dezelfde aantallen. Aangezien het roken van joints de meest gebruikte vorm van cannabis is kan er dus gesteld worden dat cannabis schadelijk is voor de gezondheid. Er zou dus, net als bij tabak, een heffing moeten plaats vinden op cannabis om de kosten van de gezondheidszorg te dekken. Daarnaast zouden mensen bewust gemaakt moeten worden van de schade die cannabis roken kan veroorzaken.

Nu komen we aan bij een zeer belangrijk punt, vrijheid. Horen mensen niet de vrijheid te hebben om cannabis te gebruiken? Iedereen ambitieert om vrij te zijn, vrij om zelf keuzes te maken en een eigen leven te leiden. Zou zelfdestructie dan niet de ultieme vorm van vrijheid zijn? Iedereen weet inmiddels dat roken ongezond is, dat veel drinken ongezond is en dat een gebrek aan beweging ongezond is, toch worden mensen niet gedwongen om te stoppen met roken en drinken en worden mensen ook niet gedwongen tot een regime van ochtendgymnastiek. Waarom zou dit met cannabis dan anders zijn? Waarom zouden mensen niet mogen genieten van de deugden die cannabis met zich mee brengt wetende dat het uiteindelijk gewoon ongezond is?

Voor mij is het een simpele kwestie, het legaliseren van cannabis bespaart een hoop geld, levert een betere controle op over die kwaliteit van de cannabis en zet veel criminele organisaties buitenspel. Mensen kunnen zelf bepalen of ze wel of geen cannabis gebruiken, daar hebben ze de overheid niet voor nodig.
 
[1] http://www.inosar.com/documenten/102/VeiligheidenTerrorisme/
[2] http://www.ersj.org.uk/content/31/2/280.full

Note: Was een opdracht voor Professioneel Schrijven, kregen helaas geen leuker onderwerp.